Kwa nini na kwa nini
Moja ya mahitaji muhimu ya kibinadamu ni kuondoka alama. Katika hatua ya mwanzo ya maendeleo ya jamii (na wanasayansi wameonyesha kwamba saikolojia ya mtoto wa miaka ya kwanza ya maisha ina sawa na saikolojia ya wawakilishi wa makabila ya kwanza), kuchora ilikuwa moja ya muhimu zaidi, ikiwa sio takatifu, vitendo vinavyoonyesha uwezo wa watu kuelewa ulimwengu unaozunguka na kueneza uzoefu wao wa kiroho .
Labda hii inaonekana kuwa ngumu na ya shauku. Lakini kwa makombo yako, kuchora ni kweli mchakato muhimu sana. Kuchora huanza ujuzi, uwezo wa kuona, ujuzi bora wa magari, kumbukumbu, mawazo. Lakini muhimu zaidi, kuchora ni mojawapo ya njia za kwanza na zilizopo za shughuli za ubunifu pamoja za mama na mtoto, eneo la ushirika wa kihisia. Matatizo mengi ya kipindi cha "vibaya" ya vijana ni kuongezeka kwa kuachana mapema kwa mama na mtoto. Kwa hiyo, tangu umri mdogo, mtu anapaswa kuzingatia ukweli kwamba ni muhimu na muhimu kuteka mtoto na ni muhimu hata kidogo baada ya muda - kusoma.
Kuchora umri
Kimwili, mtoto yuko tayari kwa shughuli za kuona kutoka miezi 8-9. Katika umri huu mtoto anaweza kuonyeshwa jinsi ya kuondoka alama yake. Ni maelezo, kwa sababu hadi miaka 2.5 mtoto anavutiwa zaidi na mchakato kuliko matokeo ya "jitihada za ubunifu". Mwanzoni mwanzo mtoto hawezi kuzingatia karatasi kabisa, kwa sababu chanzo cha rangi humuvutia zaidi. Kwa hiyo, kuchora ya kwanza ya watoto - ni machapisho ya machafuko, scribbling, au, mara nyingi zaidi, mipako iliyopigwa kutoka kila kitu duniani. Inaweza kumwagika maziwa, juisi, puree, jam na hata uchafu. Baada ya mwaka, "mbinu za kuchora" za mtoto hubadilishwa, anaweza tayari kushikilia penseli, kalamu au brashi, harakati hupata rhythm fulani, mwelekeo wa magari unaonekana: mstari unabaki katika mwelekeo mmoja au nyingine. Lakini mwenye umri wa miaka mmoja hajui jinsi ya kuunganisha picha zinazoonekana na kuchora. Kwa hiyo, ni vigumu kabisa kumfundisha kuwakilisha vitu rahisi.
Baada ya mwaka na nusu, karapuz inaanza kuelewa vizuri zaidi kile anachofanya. Katika kipindi hiki, watoto wote huvutia sana. Jaribu kusaidia na kuelekeza kwa njia sahihi ya juhudi zake za ubunifu. Uhuru wa ubunifu ni muhimu sana hapa, kwa sababu maendeleo zaidi ya utu wa mtoto hutegemea.
Baada ya miaka miwili, mtoto wako anaandika ndani ya karatasi, yaani, anaelewa kuwa kuna aina fulani ya mpaka wa picha hiyo. Katika kipindi hiki, mkono huenda nyuma ya jicho. Hii, bila shaka, bado ni Kalyaki-malyaki, lakini ni ajabu kwamba mtoto anajaribu kusikia kile alichochochea: "Hii ni bibi yangu, na hii ninakula uji." Anaanza kuelewa kuwa mambo, matukio na matendo yetu yanaunganishwa. Hata hivyo, unaweza kusambaza kitu katika michoro za kifungo chako baada ya miaka mitatu, wakati hatua ya kutambua inakuja. Alionyesha kitu fulani, akakumbuka, na yeye mwenyewe aligundua kuwa hii: hapa ni jua, hapa kuna mtayarishaji. Na picha zake hadi sasa - ziko na mraba.
Uumbaji usio na uhai
Wakati mtoto akiwa na radhi dhahiri hupanda viazi zilizopikwa kwenye meza, na uchafu - kwenye koti, majibu yako kwa matendo haya ni rahisi kufikiria. Lakini kwa ajili yake "michezo ya nguruwe" hii - ugunduzi: kuondoka alama yako, bila kujali wapi au nini. Kuongoza nishati yake katika kituo cha ubunifu, lazima uandae kwa makini.
Juu ya nini cha kuteka? Wazazi wengi hawawezi kuelewa ukatili wa kitoto: kwa nini alipiga kuta na Ukuta, na si rangi katika albamu? Kwa umri wa miaka moja hadi mbili, mtoto wako bado hajui nini mipaka ni, mipaka ya jani. Na sehemu ya picha ni inevitably juu ya meza. Kwa swali "kwa nini?" Atasema: "Bunny yangu ilikimbia, akaficha msitu!" Sababu ni rahisi: hapakuwa na karatasi ya kutosha. Na ni kweli. Ni muhimu sana kwa mwenye umri wa miaka miwili kubadili nafasi ambayo huchota. Yeye hufanya matendo kati ya vitu vilivyoonyeshwa, na kwa ajili yake yeye ni kama hai, "halisi". Kwa hivyo, ni busara kutoa karatasi kubwa ya karatasi kwa ajili ya kazi za watoto wako: basi iwe karatasi ya Whatman, Ukuta wa zamani - track yoyote. Nafasi haipaswi kuwa nyeupe, karatasi yenye rangi inaweza kusababisha "mafanikio ya ubunifu" halisi.
Je, tunaweza "kumshtaki"
Kuchora watoto kuna mantiki yake mwenyewe. Mchoro wa kawaida wa mtoto chini ya umri wa miaka mitatu ni kamba, kati ya ambayo unaweza kupata zigzags na mistari iliyozunguka. Baada ya miaka moja na nusu, watoto huanza kuzungumza maandishi yao wenyewe: ni Dad aliyeachwa kufanya kazi, dansi hii ya kucheza. Na usiogope kama ukweli kwamba nusu saa moja iliyopita ilikuwa "baba", sasa imekuwa "paka". Usijaribu kujua kwa nini kila kitu kimesababisha. Anachora, kucheza. Maudhui ya picha yamebadilishwa, kwa sababu katika mawazo ni tayari kucheza mchezo mwingine. Kwa hiyo, katika kuchora katika hatua hii, jambo kuu ni kwamba anaweza kuzalisha maudhui kwa scrawls yake. Na kichocheo bora cha mawazo ni nia ya jamaa: "Naam, niambie, umetumia nini?"
Usiambie mtoto. Hifadhi uhuru wake wa ubunifu. Ikiwa ni vigumu kwa mara moja kujibu kwamba anachora, usikimbilie kulazimisha template yake: "Huu ni nyumba." Una kata mabawa ya mawazo yake. Inatokea kwamba mtoto ghafla huvuka au kuchora kitu, ambacho kilijivunia kabisa kwa karibu nusu saa. Na swali "kwa nini?" Hutoa jibu kamilifu: "Hidden Bunny" - au: "Nyumba ilikuwa imefungwa."
Matukio ya kuvutia yanatokea kwa rangi. Unaona blob bluu, uulize: "Nini hii?" Na kwa kushangaza, unasikia jibu: "Strawberry". Unaanza kuwa na wasiwasi. Unajuaje kama kila kitu ni sawa? Elementary: inatoa picha ya jordgubbar. Unauliza: "Na hii ni nini?" Anasema: "Berry, strawberry." Vikwazo vile rangi hutokea kwa sababu ya pekee ya mtazamo aesthetic ya makombo yako. Labda rangi ya rangi ya bluu ni rangi yake, hivyo inaonekana kuwa ni "nzuri zaidi". Au aliruhusiwa kuteka kwanza, kwa mfano, tu kwa kalamu, yeye hajui rangi nyingine isipokuwa bluu, hajui jinsi ya kutumia. Hatua kwa hatua uendeleze mtazamo wa rangi ya mtoto. Unobtrusively kumfafanua kwamba mambo fulani yana rangi yao maalum. Lakini wakati huo huo, jaribu mifumo: majani hayawezi kuwa ya kijani tu, lakini njano, mbingu - sio bluu tu, bali ni kijivu wakati mvua. Kimsingi, mtoto aliye na maendeleo ya kawaida anaelewa kwamba jua ni njano, lakini ikiwa ghafla huwa na rangi tofauti, atatoa jibu la mantiki: rangi imeondoka, penseli imevunjika, nk.
Kwa ajili ya utambuzi wa hali ya kisaikolojia ya mtoto kwa suala la rangi, wanasaikolojia wa watoto walimalizia kwamba hadi miaka mitatu si lazima kujaribu kuchambua ulimwengu wa ndani wa mtoto kupitia kuchora. Ni vigumu kusema kwa nini alichagua penseli nyeusi: kwa sababu akaanguka mikononi mwa kwanza au kwa sababu alikuwa na hisia mbaya. Katika siku zijazo, unaweza kutathmini mengi, kulingana na kuchora watoto - uhuru wa ubunifu wao, maendeleo ya utu wao. Jambo kuu ni kushughulikia suala hilo kitaaluma na si kufanya hitimisho haraka. Udhihirisho wowote wa mawazo katika michoro ni nzuri. Usiangalie patholojia ambapo haipasi.
Watu wazima katika kuchora watoto
Ndiyo, watoto huvutia kwa shauku. Lakini ni vigumu kwao kuelezea wanayojali, kwa msaada wa ujuzi wa picha ndogo ambao wanao. Watoto wana ugomvi wao wa ndani wa upesi, wanaweza kuifungua picha ikiwa "haukufanya kazi nje." Watu wazima wana jukumu kubwa katika mchakato wa ubunifu, kuelekeza, kuelezea na kuchochea, au, kinyume chake, kuifunga milele milele yao au milango ya kupiga kelele kwa ulimwengu wa sanaa.
RULE # 1: Usimkose mtoto wa kuchora moja kwa moja. Usionyeshe mahitaji yasiyofaa: tumia masaa kwa uangalifu ulioketi pale, ungepiga kwa usahihi, usipate uchafu, usifanye kelele, ueleze maelezo yako kutoka nusu ya neno. Kukosoa kwako kudumu kumtia tamaa milele kutengeneza chochote.
RULE №2: mtoto ni uwezekano wa kujifunza kuchora vizuri kama huna kufanya hivyo naye. Watoto mara nyingi huomba kitu cha kuteka. Wanapenda kuangalia vitu vinavyotambulika vinaonekana kutoka chini ya mikono ya mtu mzima. Mshiriki katika ubunifu wa pamoja. Unaweza kuuliza: "Je, unataka mimi kuteka?" - "Vase". Unatengeneza chombo hiki, na kisha kumwomba mtoto apende maua. Inageuka picha ya pamoja. Anaanza kuelewa kwamba kwa msaada wa picha unaweza kuhamisha kila kitu.
KUTEMA №3: Kamwe ushiriki katika kazi ya ubunifu na mtoto, ikiwa huna hisia. Watoto ni kihisia sana wanapokea habari: hawawezi kuteka kama hawana hisia yako.
RULE 4: Epuka stamps. Ikiwa katika chekechea kuuliza watoto kuteka nyumba, basi itakuwa kiwango kwa wote: mraba, na juu - pembetatu. Makini na mtoto kuwa nyumba ni tofauti, kwa hivyo unahitaji kuzivuta kwa njia tofauti.
RULE №5: Haiwezekani kuhifadhi picha za watoto wote. Hata hivyo, usiwape machozi au kuwapa katika takataka wakati mtoto: heshima kazi yake.
Njia za kuchora
Kwa ndogo zaidi, mbinu ya kuchora kwa msaada wa vitalu itafanya. Kwa mfano, tone la uchoraji lilishuka kwenye karatasi, iliyopigwa, kisha kufunguliwa na kutazama kile kilichotokea. Kisha walipungua matone mawili ya rangi tofauti - matokeo yake ilikuwa nini? Kwa mtoto huu ni uchawi: rangi huchanganywa, na kitu kipya kimetokea. Ruhusu mtoto kuteka kwa mikono yake.
Mbinu ya kuvutia sana ya kuchora na mihuri: kuzipiga rangi, onyesha mtoto jinsi kutoka kwa takwimu tofauti unaweza kufanya picha - maua, kwa mfano. Kwa kuongeza, kuanzisha mtoto na mambo ya matumizi na kubuni: juu ya scribble, kusanya ua, kuchonga kutoka kadi, bear, apple. Onyesha kwamba ikiwa unashika pamba ya pamba na kuipaka rangi, basi inaweza theluji.